Coma unha cantiga
lunes, 30 de junio de 2008
Coma unha cantiga
perdida no monte
así pasa a vida
e sécase a fonte.
Coma unha cantiga
perdida no monte
así corre a vida
coma auga da fonte.
---
Na sombra dos meus amores
o teu recordo sen fin
é unha luz de colores
un adeus que nunca oín.
---
Escribir, escribir...
e así vivir.
---
Ver voar as bolboretas
coas súas follas de colores
perdéndose na espesura
como os tempos mellores.
---
Ver voando as bolboretas
entretendo os pensamentos
deixándoos voar con elas.
Areán, Pilar
Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los
autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora
