Opinión en Galicia

Sempre supuxemos que Galicia era un país tremendamente subsidiado, mercando no exterior os produtos de primeira necesidade, obtendo somente das producións propias os elementos indispensables para a subsistencia, pero algunhas veces as realidades impóñense ás crenzas, e as cifras -frías sempre- reflicten exactamente a realidade da situación.

Hai tres autonomías en España que venden máis do que mercan ó resto das comunidades. A primeira, Cataluña. A segunda, o País Vasco. E a terceira -ou a segunda- Galicia, cun superavit, o mesmo que o país Vasco, de 6.097 millóns de euros.

Ninguén fóra dos especialistas, coidaba que fose realidade unha situación así, xa que resulta que das súas producións propias, Galicia consome arredor dun trinta por cento, vende fóra das fronteiras hispanas algo máis dun vintesete por cento, e vende ó resto das comunidades case un corenta e dous.

Dende 1995, Galicia ten un saldo positivo no comercio co resto das comunidades españolas, tendo medrado paulatinamente este saldo ata chegar a máis de seis mil millóns de euros favorable no ano dous mil seis, último do que se teñen datos.

Os maiores clientes de Galicia son Madrid, Castela-León e Asturias, e os maiores proveedores Cataluña, Castela-León e Madrid.

Velaquí as cifras que teñen que servir, ademáis de para coñecer a nosa situación, para valorar mellor e valorarnos o noso papel como produtores de bens e servizos que os demais mercan, por calidade, por precio ou por puro dominio do mercado.

Está ben coñecer as situacións, polo mal e polo ben. Neste caso, porque parece que Galicia está no bo camiño, alomenos nos últimos doce anos nos que se mantén en lugar preeminente entre as súas iguais no que respecta a producir, vender e mercar.